Aftur til bókayvirlit 
Upplýsingar um bók
| Vøruslag: | Pappírsbók |
| Høvundar: | Sámal Soll |
| Bólkar: | Stuttsøgur |
| Upprunaland: | Føroyar |
| Kápusnið: | Tatina Goldberg |
| Uppsetan: | Sonja Kjølbro |
| ISBN: | 978-99972-1-159-0 |
| Útgávudagur: | 9. sep. 2015 |
| Síður: | 152 |
Glasbúrið
Ikki á goymslu
Tú fært vøruna borna til dyrnar, ella tú kanst heinta vøruna ókeypis á Bókamiðsøluni (á Hjalla 7b, FO-188 Hoyvík). Lýsing
Hann leggur pennin frá sær og strýkur hondina ígjøgnum hárið, tykist at vera spentur ella fjálturstungin. Veruleikin er heldur tann, at hann er íðin eftir at koma í gongd við nakað, sum hevur ligið á láni ov leingi.
Hann fer upp úr stólinum og gongur aftur og fram í køkinum. At enda steðgar hann á og fer eftir onkrum í køliskápinum.
Hann setur seg við køksborðið aftur. Ølirnar, sum hann tók úr køliskápinum, setur hann á vindeygakarmin við síðuna av sær.
Hann setur seg við køksborðið aftur. Ølirnar, sum hann tók úr køliskápinum, setur hann á vindeygakarmin við síðuna av sær.
Hann tekur pennin úr aftur stóra, gamla øskubikarinum, sum nú bert verður nýtt til ymiskt borðrusk. Pappírsblokkurin liggur opin á borðinum framman fyri honum.
Fyri trimum tímum síðani fór dóttir tín avstað í skúla. Mamma hennara smurdi henni matpakka, og tú kókaði henni havragreyt, soleiðis sum tit plaga. Hon fór til gongu oman til busssteðgistaðið á Vegnum Langa. Men sannleikin er tann, at hon kom ikki fram til nakað bussskýli, og hon er ikki í skúlanum nú. Eg havi hana beint her. Tað var ikki serliga trupult at taka hana.
Vald og harðskapur.
Hugsa um, hvat tú hevur gjørt.
Upplýsingar um bók
| Vøruslag | Pappírsbók |
| Høvundar | Sámal Soll |
| Bólkar | Stuttsøgur |
| Upprunaland | Føroyar |
| Kápusnið | Tatina Goldberg |
| Uppsetan | Sonja Kjølbro |
| ISBN | 978-99972-1-159-0 |
| Útgávudagur | 9. sep. 2015 |
| Síður | 152 |
Lýsing
Hann leggur pennin frá sær og strýkur hondina ígjøgnum hárið, tykist at vera spentur ella fjálturstungin. Veruleikin er heldur tann, at hann er íðin eftir at koma í gongd við nakað, sum hevur ligið á láni ov leingi.
Hann fer upp úr stólinum og gongur aftur og fram í køkinum. At enda steðgar hann á og fer eftir onkrum í køliskápinum.
Hann setur seg við køksborðið aftur. Ølirnar, sum hann tók úr køliskápinum, setur hann á vindeygakarmin við síðuna av sær.
Hann setur seg við køksborðið aftur. Ølirnar, sum hann tók úr køliskápinum, setur hann á vindeygakarmin við síðuna av sær.
Hann tekur pennin úr aftur stóra, gamla øskubikarinum, sum nú bert verður nýtt til ymiskt borðrusk. Pappírsblokkurin liggur opin á borðinum framman fyri honum.
Fyri trimum tímum síðani fór dóttir tín avstað í skúla. Mamma hennara smurdi henni matpakka, og tú kókaði henni havragreyt, soleiðis sum tit plaga. Hon fór til gongu oman til busssteðgistaðið á Vegnum Langa. Men sannleikin er tann, at hon kom ikki fram til nakað bussskýli, og hon er ikki í skúlanum nú. Eg havi hana beint her. Tað var ikki serliga trupult at taka hana.
Vald og harðskapur.
Hugsa um, hvat tú hevur gjørt.
Vilt tú hava Sprotatíðindi sum teldupost? 
